HEPİMİZ SORUMLUYUZ!

 Öldürülmeye doyamıyoruz artık. Cinsiyetimiz, dinimiz, dilimiz, mesleğimiz ne olursa olsun şansa kalmış yaşama mücadelemiz içinde sürüklenip gidiyoruz. Daha birkaç hafta önce bir papağana işkence haberlerine verdiğimiz tepkilerin ardından, kendini bilmez bir tez öğrencisinin araştırma görevlisini öldürdüğü haberi ile sarsılıyoruz. Ne kadar sarsılmak denirse tabii… O kadar alışmışız ki öldürülmeye, öldürmeye kanıksıyoruz artık. ‘Normal’ deyip geçiyoruz.

Ceren Damar Şenel… Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi araştırma görevlisi genç bir kadın. Kim bilir ne hayaller ve umutlarla akademide kendini göstermek için oturduğu koltuğunda, hukuk tez öğrencisi tarafından önce bıçaklanıp sonra silahla vurulup öldürülüyor. Mezun olsaydı geleceğin avukatı, hakimi, savcısı olacak bir katile mi içimiz acısın yoksa genç yaşında öldürülen, hayatı elinden alınan Ceren Damar Şenel için mi?

Peki bu durumun sorumlusu kim? Tabii ki siz aileler, tabii ki siz okul görevlileri ve tabii ki toplum olarak hepimiz. Aileler, suçlusunuz! Çünkü hakkını aramakla birine zarar verme arasındaki ince çizgiyi hiçbir zaman özellikle erkek çocuklarınıza veremediğiniz için. Çocuğunuz bir kavgaya karıştığında ‘Aferin ne güzel hakkını aradı’ dediğiniz için suçlusunuz.

Siz okul görevlileri suçlusunuz! Öğrenciler sadece pankart açarak ya da bahçede oturma eylemi yaparak haklarını aramaya çalıştıklarında en ağır şekilde cezalandırıp, başkalarının kampüse silahla girmesine göz yumduğunuz için suçlusunuz. Silahı güç görüp belli kesimlerin tepkisini almamak için sürekli göz ardı ettiğiniz için bu cinayetten de sorumlusunuz.

Toplum olarak hepimiz suçluyuz! Hak aramanın ne olduğunu bilmediğimiz, sadece saldırmayı güç olarak gördüğümüz için, adalet adı altında işlenen cinayetlere alışıp sustuğumuz için suçluyuz. Her geçen gün azalması için ses çıkarmak yerine normalleştirip ses çıkarmadan oturduğumuz için hepimiz suçluyuz.

Bugün Ceren hoca, yarın başka bir akademisyen, diğer gün bir doktor, başka bir gün masum bir çocuk… Hepsinin katili aileler, okul yönetimi ve toplum. Bunu kabul ettiğimiz gün, ölümlere susmamayı başardığımız gün değişecek bir şeyler. Yönetimden gelen mafya kültürü bir noktada son bulacak ya da güçleri azalacak. Yüzyıllardır süren bu olaya daha kaç kurban verilir bilinmez ama bildiğimiz tek şey artık normalleştirilen duruma ses çıkartılması gerektiği!

Etiketler:
PAYLAŞ : Facebook'ta paylaş Twitter'da paylaş Pinterest'te paylaş Linkedin'de paylaş Tumblr'da paylaş

Bültenİmİze abone olun

KAYDOL