“ÇOCUKLAR ÖLMESİN, ŞEKER DE YİYEBİLSİNLER”

Ölüyoruz, öldürülüyoruz, her geçen gün daha da çok tükeniyoruz ama en acısı da çocuklarımızı tüketiyoruz. Her geçen gün çocuk istismarı haberi, çocuk gelinler-damatlar, çocuk ölümleri haberleri artıyor. Önüne geçemiyoruz, yaşama haklarını bile ellerinden alıyoruz.

Bugün Dünya Çocuk Hakları Günü. Yaşama hakkı… Türkiye’de çocukların yaşam hakkı yok. Dili, dini, konuşması, doğduğu yer gibi kendi iradeleri ile seçmedikleri birçok sebepten canlarını kaybediyorlar. Her seferinde susmayıp ses çıkardıkça çocukları kurtarmaktan çok, çocukları daha çok karanlığa sürükleyerek yaşama haklarını ellerinden alıyoruz. Doğu’da arazi sağlamak için üzerlerine bomba yağdırarak, şehirlerde birkaç kendini bilmezin tecavüz edip öldürmesiyle, hastanelerde kimliklerinden dolayı ihmal edilerek her geçen gün daha ağır şekilde yaşam haklarını alıyoruz ellerinden. En kötüsü de buna hiçbir hakkımız olmamasına rağmen, her gün daha çok susarak…

Bugün Dünya Çocuk Hakları Günü. Eğitim hakkı… Resmiyette Türkiye’de her çocuğun okula gitme hakkı var ve bu durum destekleniyor. Destekleniyor desteklenmesine de ne pratiğe ne kadar yansıyor? Hala çocuğunun okul aidatını ödeyemediği için kaydını sildirmek zorunda kalan aileler varken mi? Hala iyi bir geleceği olması için alması gereken kitapları temin edemeyen çocuklar varken mi? Özel okullara gitmeyen çocukların çok daha az desteklenmesi gibi bir durum varken mi? Eğitim hakkını alıyoruz çocukların. Gösterip vermiyoruz, direkt ellerinden kayıp gidiyor. Bunu yaparken de yine kimliklerini kullanıyoruz, ne yazık…

Bugün Dünya Çocuk Hakları Günü. Biz ne mi yapıyoruz? Tecavüz edip, travmalara sürükleyerek çocukluklarını alıyoruz. Savunmasız olduklarını yüzlerine vurup, koruma altında istismar edip çocuk yaşta evlendiriyoruz. ‘Oku’ diyoruz ama ne okul sağlıyoruz ne kitap ne ek kaynak. Gülsünler diyoruz ama ne mutlu ediyoruz ne de imkan sağlıyoruz.

Belki de yüzyıllardır masumiyetleriyle en çok hak etmediklerini yaşayan çocuklar için hala en geçerli dizeler Nazım Hikmet’ten:

“Çalıyorum kapınızı,
Teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
Şeker de yiyebilsinler.”

Anlayana…

Etiketler:
PAYLAŞ : Facebook'ta paylaş Twitter'da paylaş Pinterest'te paylaş Linkedin'de paylaş Tumblr'da paylaş

Bültenİmİze abone olun

KAYDOL